આયર્ન બિસ્ગ્લાયસિનેટ

‌વ્યાપકપણે યોગ્ય પ્રજાતિઓ‌:

• ‌સસ્તન પ્રાણીઓ‌ (ડુક્કર, ગાય, ઘેટાં, વગેરે):
  હિમોગ્લોબિન સંશ્લેષણ માટે આયર્ન મહત્વપૂર્ણ છે. ફેરસ ગ્લાયસિનેટ પિગલેટમાં આયર્ન-ઉણપનો એનિમિયા અસરકારક રીતે અટકાવે છે (દા.ત., 3-7 દિવસના પિગલેટ માટે પૂરક) અને ગર્ભવતી/સ્તનપાન કરાવતા પ્રાણીઓમાં આયર્નના ભંડારમાં સુધારો કરે છે.
• ‌મરઘાં(ચિકન, બતક, હંસ):
  બચ્ચાઓ (એનિમિયા નિવારણ) અને ઇંડા મુકતી મરઘીઓ માટે યોગ્ય (ઇંડાના શેલની ગુણવત્તામાં સુધારો કરે છે). નોંધ: ઇંડા મુકતી મરઘીઓમાં વધુ પડતું આયર્ન જરદીનો રંગ ઘાટો કરી શકે છે (સંભવિત રીતે બજારના ધોરણોનું પાલન ન કરતું).
• ‌પાળતુ પ્રાણી‌ (કૂતરા, બિલાડીઓ):
  યુવાન અથવા એનિમિયાવાળા વ્યક્તિઓ માટે લાગુ પડે છે, પરંતુ ડોઝ પશુચિકિત્સા માર્ગદર્શન સાથે સુસંગત હોવો જોઈએ.

‌સાવધાની અથવા ડોઝ એડજસ્ટમેન્ટની જરૂર હોય તેવા કિસ્સાઓ‌:

• ‌રુમિનેન્ટ્સ (ઢોર, ઘેટાં)‌:
  રુમેન સુક્ષ્મસજીવો ચેલેટેડ આયર્નને આંશિક રીતે ઘટાડી શકે છે, જેનાથી જૈવઉપલબ્ધતા ઓછી થઈ શકે છે. અન્ય આયર્ન સ્ત્રોતો (દા.ત., કોટેડ આયર્ન) સાથે ભેળવી શકાય છે.
• ‌જળચર પ્રાણીઓ‌ (fish, shrimp):
  આયર્ન ક્રસ્ટેશિયન્સ (દા.ત., ઝીંગા) માં પીગળવામાં મદદ કરે છે, પરંતુ વધુ પડતું આયર્ન પાણીની ગુણવત્તાને નુકસાન પહોંચાડી શકે છે (દા.ત., શેવાળનો ફેલાવો). પૂરક ખોરાક (સામાન્ય રીતે <80 મિલિગ્રામ/કિલો ફીડ) ને સખત મર્યાદિત કરો.
• ‌ખાસ શારીરિક અવસ્થામાં પ્રાણીઓ‌:
  વૃદ્ધ અથવા હિપેટોરેનલ-ક્ષતિગ્રસ્ત પ્રાણીઓમાં આયર્ન સંચયની ઝેરી અસર ટાળો.

‌લાગુ ન પડે તેવા અથવા ઓછી કાર્યક્ષમતાવાળા દૃશ્યો‌:

• ‌ઓછી આયર્ન-માગ ધરાવતા પ્રાણીઓ‌: પુખ્ત શાકાહારી પ્રાણીઓ (દા.ત., ઘોડા) જે આયર્ન-પૂરતા આહાર (દા.ત., આયર્ન-સમૃદ્ધ ચારો) ધરાવે છે તેમને કોઈ પૂરક ખોરાકની જરૂર નથી.
• ‌આયર્ન-ઉણપ વગરનો એનિમિયા‌: પરોપજીવી અથવા ચેપને કારણે થતી પરિસ્થિતિઓને આયર્ન સપ્લિમેન્ટેશન દ્વારા ઉકેલી શકાતી નથી.