کشف اسیدهای آمینه

کشف اسیدهای آمینه در فرانسه در سال ۱۸۰۶ آغاز شد، زمانی که شیمیدانان لوئیس نیکولا ووکلن و پیر ژان روبیکت ترکیبی را از مارچوبه (که بعدها به عنوان آسپاراژین شناخته شد) جدا کردند، اولین اسید آمینه کشف شد. و این کشف بلافاصله علاقه جامعه علمی را به کل جزء حیات برانگیخت و مردم را به جستجوی اسیدهای آمینه دیگر ترغیب کرد.

در دهه‌های بعد، شیمیدان‌ها سیستین (۱۸۱۰) و سیستئین مونومر (۱۸۸۴) را در سنگ کلیه کشف کردند. در سال ۱۸۲۰، شیمیدان‌ها لوسین (یکی از مهم‌ترین اسیدهای آمینه) و گلیسین را از بافت ماهیچه استخراج کردند. به دلیل این کشف در ماهیچه، لوسین به همراه والین و ایزولوسین، یک اسید آمینه ضروری برای سنتز پروتئین ماهیچه در نظر گرفته می‌شود. تا سال ۱۹۳۵، هر ۲۰ اسید آمینه رایج کشف و طبقه‌بندی شدند، که باعث شد ویلیام کامینگ رز، بیوشیمیست و متخصص تغذیه، حداقل نیاز روزانه اسید آمینه را با موفقیت تعیین کند. از آن زمان، اسیدهای آمینه به کانون توجه صنعت تناسب اندام که به سرعت در حال رشد است، تبدیل شده‌اند.

اهمیت اسیدهای آمینه

اسید آمینه به طور کلی به یک ترکیب آلی اشاره دارد که شامل یک گروه آمین بازی و یک گروه کربوکسیل اسیدی است و به واحد ساختاری تشکیل دهنده پروتئین اشاره دارد. در دنیای زیست شناسی، اسیدهای آمینه ای که پروتئین های طبیعی را تشکیل می دهند، ویژگی های ساختاری خاص خود را دارند.

به طور خلاصه، اسیدهای آمینه برای زندگی انسان ضروری هستند. وقتی فقط بر روی هایپرتروفی عضلات، افزایش قدرت، تنظیم ورزش و ورزش هوازی و ریکاوری تمرکز می‌کنیم، می‌توانیم فواید اسیدهای آمینه را ببینیم. در چند دهه گذشته، بیوشیمیست‌ها توانسته‌اند ساختار و نسبت ترکیبات موجود در بدن انسان را به طور دقیق طبقه‌بندی کنند، از جمله ۶۰٪ آب، ۲۰٪ پروتئین (اسیدهای آمینه)، ۱۵٪ چربی و ۵٪ کربوهیدرات و سایر مواد. نیاز به اسیدهای آمینه ضروری برای بزرگسالان حدود ۲۰٪ تا ۳۷٪ از نیاز پروتئین است.

چشم‌انداز اسیدهای آمینه

در آینده، محققان به کشف اسرار این اجزای حیات ادامه خواهند داد تا مشخص شود که آنها در تمام فرآیندهای مربوط به بدن انسان دخیل هستند.