การค้นพบกรดอะมิโน

การค้นพบกรดอะมิโนเริ่มต้นขึ้นในประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2349 เมื่อนักเคมีชื่อหลุยส์ นิโกลาส โวเกอแล็ง และปิแอร์ ฌอง โรบิเกต์ แยกสารประกอบชนิดหนึ่งจากหน่อไม้ฝรั่ง (ต่อมาเรียกว่า แอสพาราจีน) กรดอะมิโนชนิดแรกจึงถูกค้นพบ และการค้นพบนี้จุดประกายความสนใจของชุมชนวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับองค์ประกอบทั้งหมดของสิ่งมีชีวิตทันที และกระตุ้นให้ผู้คนค้นหากรดอะมิโนชนิดอื่น

ในทศวรรษต่อมา นักเคมีได้ค้นพบซิสทีน (1810) และซิสเตอีนโมโนเมอร์ (1884) ในนิ่วในไต ในปี 1820 นักเคมีได้สกัดลิวซีน (กรดอะมิโนที่สำคัญที่สุดชนิดหนึ่ง) และไกลซีนจากเนื้อเยื่อของกล้ามเนื้อ เนื่องจากการค้นพบนี้ในกล้ามเนื้อ ลิวซีนจึงถือเป็นกรดอะมิโนที่จำเป็นสำหรับการสังเคราะห์โปรตีนของกล้ามเนื้อควบคู่ไปกับวาลีนและไอโซลิวซีน ในปี 1935 กรดอะมิโนทั่วไปทั้ง 20 ชนิดถูกค้นพบและจำแนกประเภท ซึ่งกระตุ้นให้วิลเลียม คัมมิง โรส นักชีวเคมีและนักโภชนาการ (วิลเลียม คัมมิง โรส) กำหนดความต้องการกรดอะมิโนขั้นต่ำต่อวันได้สำเร็จ ตั้งแต่นั้นมา กรดอะมิโนจึงกลายเป็นจุดสนใจของอุตสาหกรรมฟิตเนสที่เติบโตอย่างรวดเร็ว

ความสำคัญของกรดอะมิโน

กรดอะมิโนโดยทั่วไปหมายถึงสารประกอบอินทรีย์ที่มีทั้งกลุ่มอะมิโนเบสและกลุ่มคาร์บอกซิลที่เป็นกรด และหมายถึงหน่วยโครงสร้างที่ประกอบเป็นโปรตีน ในโลกของชีววิทยา กรดอะมิโนที่ประกอบเป็นโปรตีนตามธรรมชาติจะมีลักษณะโครงสร้างเฉพาะของตัวเอง

โดยสรุป กรดอะมิโนมีความจำเป็นต่อชีวิตของมนุษย์ เมื่อเราเน้นเฉพาะการเพิ่มขนาดของกล้ามเนื้อ การเพิ่มความแข็งแรง การควบคุมการออกกำลังกาย การออกกำลังกายแบบแอโรบิกและการฟื้นตัว เราจะเห็นประโยชน์ของกรดอะมิโนได้ ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา นักชีวเคมีสามารถจำแนกโครงสร้างและสัดส่วนของสารประกอบในร่างกายมนุษย์ได้อย่างแม่นยำ ได้แก่ น้ำ 60% โปรตีน (กรดอะมิโน) 20% ไขมัน 15% คาร์โบไฮเดรต 5% และสารอื่นๆ ความต้องการกรดอะมิโนจำเป็นสำหรับผู้ใหญ่อยู่ที่ประมาณ 20% ถึง 37% ของความต้องการโปรตีน

โอกาสของกรดอะมิโน

ในอนาคตนักวิจัยจะยังคงค้นหาความลึกลับขององค์ประกอบเหล่านี้ของชีวิต เพื่อค้นหาว่าองค์ประกอบเหล่านี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับร่างกายมนุษย์หรือไม่